Qyteti fantazmë Ozersk, është i njohur në mbarë botën për të qenë viktimë e katastrofës bërthamore të Çernobilit, por nuk ishte vendi i vetëm në Bashkimin Sovjetik ku ndodhën aksidente bërthamore. Në fakt, qeveria sovjetike nuk raportonte lajme për incidente të tilla, megjithëse kishte shumë. Një instalim i veçantë, i njohur si City-40, ishte kompleksi i parë i prodhimit të plutoniumit sovjetik dhe skena e tre aksidenteve të mëdha bërthamore.
Deri në vitet 1990, City-40 as nuk u shfaq në hartë, nuk kishte shenja rrugore që tregonin ekzistencën e tyre dhe banorët e saj nuk ekzistonin, të paktën zyrtarisht. Qyteti është në izolim të plotë dhe nuk është e mundur të shkosh atje. Por pavarësisht izolimit të plotë, banorët nuk janë entuziastë për të lënë qytetin e tyre.
Është një paradoks i përbashkët për të gjitha qytetet e mbyllura, një fenomen që ende ekziston në botën bashkëkohore. Në vitin 2001, qeveria ruse njohu ekzistencën e 42 qyteteve të mbyllura, por vlerësohet se janë të paktën 15 qytete fantazmë.
Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, të paraburgosurit filluan ndërtimin e qytetit të fshehtë City-40 ku sovjetikët prodhuan plutonin.
Njerëzit u bindën për të jetuar në City-40, sepse iu ofrua një standard shumë i lartë jetese.
Për shkak të mungesës së përgjegjësisë për sigurinë, ndodhën aksidente të shumta në centralin bërthamor, duke kontaminuar një zonë të madhe.
Autoritetet fshehën gjithçka dhe njerëzit nuk dinin se jetonin në një zonë radioaktive.
Shumica e banorëve janë krenarë që jetojnë në një qytet të mbyllur, por nuk e dinë që shpesh quhet “varrezat e Tokës”.
