Kompania Giorgio Armani po përgatitet të zbatojë testamentin e themeluesit të saj, Giorgio Armani, i cili u nda nga jeta shtatorin e kaluar. Administratori i deleguar Giuseppe Marsocci po harton një plan industrial vazhdimësie për pesë vitet e ardhshme, që do t’u dorëzohet bankave të investimeve të ngarkuara me përzgjedhjen e blerësve të ardhshëm të një pakete minoritare të grupit, duke filluar nga 9 shtatori. Plani mbështetet mbi një kompani “demokratike”, siç e kishte konceptuar Armani, me linja që shtrihen nga sporti i EA7, te stili casual i Emporio Armani dhe moda e lartë e Armani Privé, të afta t’i drejtohen një publiku shumë të gjerë.
Testamenti parashikon që brenda 12 deri në 18 muajve nga leximi i tij, të shitet 15% e kapitalit. Shitja do të bëhet “me përparësi ndaj njërit prej grupeve LVMH, EssilorLuxottica, L’Oréal” ose ndaj kompanive të tjera të botës së modës apo luksit “me të njëjtin prestigj”, që do të përzgjidhen me miratimin e Leo Dell’Orco, partnerit të jetës së stilistit dhe trashëgimtar i 40% të Giorgio Armani.
Procesi ende nuk ka nisur; duhet të përzgjidhen të paktën dy këshilltarë financiarë, njëri prej të cilëve ka gjasa të jetë Rothschild & Co, por brenda kompanisë po fiton terren ideja e ndarjes së shitjes në tre paketa nga 5% secila. Kjo do të lejonte që, në fazën e parë të zbatimit të planit industrial, të mbaheshin të angazhuar të tre blerësit potencialë të identifikuar nga vetë Armani.
EssilorLuxottica dhe L’Oréal kanë shprehur tashmë interesin e tyre, edhe sepse kanë një histori të gjatë bashkëpunimi me kompaninë: deri në vitin 2037 për syzet dhe deri në vitin 2050 për parfumet dhe produktet kozmetike. Edhe LVMH është e interesuar për të marrë një pjesë minoritare të Armanit, markë shumë e vlerësuar nga Bernard Arnault.
Nuk është ende e sigurt nëse do të ndiqet kjo rrugë, por ndarja e paketës në tre pjesë do t’i jepte kompanisë më shumë kohë për të projektuar të ardhmen sipas vijës së përcaktuar nga themeluesi, për të shprehur plotësisht potencialin e saj dhe për t’u përgatitur për fazën e dytë. Në testament, Armani shkruan se pas tre deri në pesë vitesh (pra nga shtatori 2028 deri në 2030), kompania mund të zgjedhë, sërish me nxitjen e Dell’Orco-s, ose të dalë në bursë, ose të shesë nga 30% deri në maksimum 54,9% të kapitalit “të njëjtit blerës” të 15%-shit të parë. Në këtë mënyrë, Giorgio Armani do të kishte një gamë më të gjerë zgjedhjesh dhe kohën e nevojshme për të kuptuar se cili nga tre aksionerët potencialë do të ishte partneri më i mirë për të ardhmen e grupit, ndërkohë që Fondacioni do të mbajë gjithmonë 30,1% të kapitalit.
Tre aksionerët potencialë kanë profile shumë të ndryshme. EssilorLuxottica jo vetëm që bashkëpunon me Armanin që prej vitit 1988, por ka edhe trashëgimtarët e stilistit ndër aksionarët historikë me rreth 2,6% të kapitalit. Për grupin, një pjesëmarrje financiare prej 5% do të ishte zgjidhja ideale, sidomos për marrëdhëniet me licencues të tjerë si Chanel dhe Prada. Kompania nuk do të kishte interes të merrte kontroll mbi drejtimin, duke pasur parasysh lidhjen historike mes Francesco Milleri, familjes Leonardo Del Vecchio dhe Armanit.
L’Oréal, që bashkëpunon me Armanin që prej vitit 1988, zotëron një licencë shumë fitimprurëse dhe deri më tani ka marrë vetëm pjesëmarrje minoritare në markat që prodhon, si Jacquemus, pa marrë kurrë drejtimin e një kompanie veshjesh dhe aksesorësh.