Një marrëveshje që lejon Italinë të ndërtojë kampe pritjeje në Shqipëri për mijëra emigrantë që mbërrijnë nga deti ngre shqetësime rreth ndalimit arbitrar dhe kushteve të jetesës. Këto ishin fjalët e shefit të OKB-së për të drejtat e njeriut Volker Turk drejtuar Senatit italian.
“Transferimet në Shqipëri për të kryer procedurat e azilit dhe kthimit ngrenë çështje të rëndësishme të të drejtave të njeriut, veçanërisht lirinë nga ndalimi arbitrar; procedurat e duhura të aplikimit për azil, duke përfshirë kontrollin dhe identifikimin; dhe kushtet e jetesës,” tha Komisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut Volker Turk në një fjalim drejtuar Senatit italian.
“Detyrimet ligjore të Italisë sipas ligjit të të drejtave të njeriut dhe refugjatëve nuk duhet të cenohen,” tha ai, duke shtuar se marrëveshje të ngjashme kishin shkaktuar vuajtje dhe dëme të mëdha në vende të tjera.
Qeveria italiane e krahut të djathtë të Giorgia Melonit, e cila mban një qëndrim të ashpër kundër imigracionit të paligjshëm, po përpiqet të frenojë fluksin e emigrantëve nga Afrika. Skema, e shpallur në nëntor, do të përfshijë Italinë, një anëtare e BE-së, duke hapur dy kampe në Shqipëri, një vend jo-anëtar i BE-së, në pranverë. Njëri do t’i kontrollonte migrantët në momentin e mbërritjes dhe një i dyti do t’i ndalonte ata ndërkohë që përpunohen kërkesat për azil dhe shpreson se ata mund të strehojnë deri në 3,000 raste në muaj.
Projekti ka tërhequr kritika nga grupet e të drejtave të njeriut dhe ka ngjallur krahasime me planin e qeverisë britanike për të dërguar azilkërkues në Ruandë, të gjykuar të paligjshëm nga Gjykata e Lartë e Britanisë. Megjithatë, Brukseli ka thënë që atëherë se planet italiane nuk shkelin ligjin e Bashkimit Evropian.
Turk kritikoi gjithashtu politikat ekzistuese të migracionit të Italisë duke thënë se përdorimi i gjerë i ndalimit për azilkërkuesit ishte “shqetësues”. Dhe, në komentet që me sa duket iu referuan shënjestrimin e anijeve të shpëtimit mesdhetar nga Italia, ai tha se shpëtimi i jetëve në det ishte një imperativ i të drejtave të njeriut, i cili kurrë nuk duhet të kriminalizohet apo ndiqet penalisht.