Skerdi Faria ishte një student, i cili në vitet e studimit për arsye të të ardhurave të pakta shiste vaj makinash dhe filtra në rrugën që lidhte Tiranën me Durrësin, në zonën e Laprakës.
Por jo vetëm, pasi Skerdi Faria gjatë viteve të studimeve ka shitur dhe lule plastike në murin e bordurës së Gjykatës së Lartë, verë tek Pazari i Ri dhe po ashtu ka krijuar një “Bar Restorant” të vogël, në të cilin punonte që në orën 5 të mëngjesit.
Pas këtyre viteve studimi të vështira, Skerdi Faria u rikthye në Shqipëri me një investim të madh, i cili është ekzaktësisht në atë vend ku ai 30 vjet më parë shiste vajin e makinave. Një investim i madh, një spital i cili arrin deri në 300 operacione në muaj.
Skerdi Faria: Këtu e kemi nisur nga vaj makinash. Ka qenë në fillim të viteve 90’. Edhe prindërit e mi kishin mbetur pa punë dhe kishin dalë në anë të rrugës në Ballsh dhe shisnin çokollata. Bënim garë me njëri-tjetrin se cili të shiste më shumë. Pastaj fillova duke marrë dhe vaj makinash nga magazinat e shtetit, këtu kishte dhe shumë të tjerë. Isha 20 vjeç.
Blendi Fevziu: Pra, ti ishte një lloj sipërmarrësi?
Skerdi Faria: Biznesi i parë ka qenë se kam pas shitur verë në Pazar të Ri disa ditë dhe pastaj tek bordura e murit të Gjykatës së Lartë kam shitur dhe lule plastike, edhe ky biznes funksionoi. Pas vajit të makinave, paratë që kisha fituar i investova në një dyqan të vogël fruta-perimesh të kohës së komunizimit, e mora me qira dhe krijova një Bar Restorant të vogël. Kam mbaruar me 9.5 Fakultetin e Mjekësisë.
Blendi Fevziu: Po si të dilte koha që të shkoje dhe në fakultet dhe të shisje vaj në rrugë dhe pastaj të hapje dhe restorant?
Skerdi Faria: As vetë nuk e di. Në 5 të mëngjesit çohesha gatuaja paçe, tasqebab e gjëra të tilla dhe në orën 8 shkoja në fakultet dhe vija erë mish dhe qepë dhe pas leksioneve me biçikletë bëja furnizime tek Pazari i Ri dhe në vende të tjera. Pasdite studioja dhe të nesërmen e njëjta gjë.