Nga Mero Baze
Protesta e së martës ka disa risi që e bëjnë atë “jo më të madhen në histori”, siç e quan Berisha, por “më të madhen në gjeografi”.
Arsyeja është se ajo nuk zhvillohet në një shesh të caktuar, por zë shumë metra katrorë duke u shpërndarë nëpër Tiranë dhe duke pushutar një territor shumë herë më të madh se Sheshi Skënderbej.
Kjo formë e re gjeografike e protestës ka disa të mira.
E mira e parë e madhe është që Berisha shpëton nga makthi kur t’ia numurojnë që nuk ka sjellë dot as 1 mijë vetë.
Kështu i ka të shpërndarë dhe nuk ja numurojnë dot. Duke i shpërndarë në disa kryqëzime të Tiranës, ajo është më e mbledhur gjeografikisht se protesta e fundit që ishte e shpërndarë në gjashtë rrethrotullime, pra është më e lehtë për t’u numëruar.
E mira e dytë e madhe është se ora e protestës është duke u errur dhe nuk shikohet as kush mer pjesë dhe as nga janë ata që do bllokojnë kryqëzimet.
Në këtë mënyrë forcon idenë e ilegalëve të Londrës në Tiranë. Dhe këtu do të jetë një betejë ilegale. Kjo i shplodh ata nga përndjekja prej “rregjimit diktatorial të Edi Ramës”.
E mira e tretë është se Berisha mund të konsiderojë si pjesëmarrës në protestë gjithë banorët e Tiranës që kap perimetri gjeografik i protestës. Kështu që Berisha llogarit sa banorë jetojnë në atë territor të Tiranës dhe ato i quan “zonë e çliruar”. Kjo natyrisht bën atë protestën më të madhe në histori.
I gjithë ky plan ka vetëm një të metë, faktin që nuk ka popull në anën e protestuesve, por kundër tyre, duke i sharë nëpër kryqzime që u zënë rrugën.
Ky problem është më i rëndë se arrestimi i Berishës, dhe se arrestimi i Metës dhe se gjithë të këqijat që i kanë ndodhur opozitës nga mbajtja peng prej Berishës.
Ai praktikisht është njeriu që i ka larguar popullin opozitës dhe tani shpreson se duke pushtuar udhëkryqet, do vendosë shtetrrethimin dhe do ta rikthejë popullin me vete. Është bela e madhe kur rri brenda e shikon filma me ilegalë në pleqëri.