Zjarret e këtij viti kanë dëmtuar edhe “botën e egër” në zonat e mbrojtura. Nga Lurë-Mali i Dejës në veri te malësia e Gramshit në qendër dhe veçanërisht Syri i Kaltër e Gërmenja në jug shumë kafshë e shpendë u dogjën nga flakët e zjarrit ndërsa të tjera humbën habitatin ku jetonin.
“Pothuajse i gjithë pellgu i bashkisë Delvinë, përfshirë zonën e Syrit të Kaltër, ka vlera të jashtëzakonshme peizazhi dhe biodiversiteti. Po ashtu, edhe zona të tjera si Puka apo Fushë-Arrëzi, ashtu si edhe malësia e Gramshit, përfaqësojnë pasuri të çmuara natyrore, veçanërisht për gjitarët e mëdhenj”, thotë Aleksandër Trajçe, Drejtor Ekzekutiv i PPNEA.
Kafshët e egra që nuk arrijnë të shpëtojnë shpesh ngordhin, dhe trupat e tyre nuk janë thjesht dëme ekologjike janë burime të mundshme epidemish që mund të kërcënojnë bagëtinë dhe njerëzit.
“Pas zjarreve, duhen kryer patjetër kontrolle veterinare për kashte dhe foragjere që kanë qenë në kontakt me flakët. Këto materiale mund të jenë të ndotura dhe të rrezikshme për shëndetin e bagëtive, duke hapur rrugë edhe për përhapjen e epidemive. Vetëm pas verifikimit nga shërbimi veterinar ato mund të përdoren sërish”, thotë Trajçe.
Pyjet dhe malet e Shqipërisë nuk flasin, por çdo zjarr lë pas një heshtje që na paralajmëron. Shqipëria e egër po kërkon mbrojtje, sepse çdo kafshë, çdo shpend dhe çdo gjelbërim është një histori që nuk duhet të shuhet. Nëse nuk reagojmë sot, nesër do të shohim vetëm kujtime të zbehta të asaj bote që dikur ishte e gjallë dhe e lirë.