Agorafobia/ Vuajnë persona që kanë frikë nga mjediset e hapura, i zë ankthi sepse druhen se nuk mund të kontrollojnë dot situatën. Personat që vuajnë nga kjo fobi nuk kanë frikë vetëm nga mjediset e hapura, por shpesh edhe nga hapësirat publike, stacionet e autobusëve, trenave apo metrove.
Tripofobinë/ Është frika ndaj objekteve me vrima të vogla, të ngjashme me ato të kosheres së bletës.
Ksenofobia/ Të paktë mund të jenë ata që nuk e kanë dëgjuar të paktën një herë në jetë. Bëhet fjalë për frikën ndaj personave të ndryshëm nga ne, persona me fe, kombësi, ngjyrë tjetër. Shpesh shkakton diskriminim. Është një prej fobive më të përhapura dhe ku lëvizjet politike ekstremiste shpesh kërkojnë të fitojnë elektorat.
Araknofobia/ Jo të gjithë i kanë qejf merimangat, por ka disa që i kanë tmerr dhe i zë paniku. Kush vuan nga kjo fobi nuk trembet vetëm kur vihet në kontakt pamor apo fizik me to, por edhe kur i sheh në foto apo vizatime.
Kulrofobia/ Është e rrallë dhe përgjithësisht prek më shumë fëmijët. Është frika ndaj kllounëve. Edhe pse nga kjo fobi mund të vuajnë shumë fëmijë, sërish kllounët mbeten një mënyrë mjaft e përhapur argëtimi dhe marketingu.
Akrofobia/ Është frika nga lartësitë, një ndër fobitë më të përhapura, por që nuk ka ndaluar trendin e fotove të shkrepura nga majat më të larta të botës, që si duket po zëvendëson “selfi”-et.
Emetofobia/ Është një ndër fobitë më të çuditshme, por ja që ekziston. Personat e prekur nga kjo në shumicën e kohës tremben se mund të vjellin.
Klaustrofobia/ Frika nga ambientet e vogla dhe të mbyllura. E keni parë filmin “Buried”, kur kamionisti Paul varroset i gjallë vetëm me një çakmak dhe celularin e tij? Nëse e keni parë atëherë nuk rrezikoheni nga kjo frikë.
Hidrofobia/ Është frika nga uji. Vetë kjo fobi ndahet në dy nëndegë të mëdha; akuafobia, që është frika për të hyrë në ujë dhe talasofobia, frika nga deti.
Niktofobia/ Është frika ndaj errësirës. Radhitet si një ndër fobitë më të përhapura dhe e shfrytëzuar gjërësisht në skenat e filmave horror.