Pyesni udhëtarët me përvojë dhe italianët se ku të shkojnë në një udhëtim në jug të Italisë, e të jeni të sigurt që lista nuk do të kalojë pa një qytet të vogël në kodrat e provincës së Barit.
Vendi quhet Alberobello, dhe markat e tij tregtare janë të ashtuquajturat shtëpitë konike prej guri. Një vështrim në qytet dhe do të mendoni se keni hyrë në versionin më romantik të Mesdheut rural të shekullit të 16-të.
Arsyeja për këtë është arkitektura e saj përrallore, d.m.th. ndërtimi tradicional i shtëpive prej guri me çati në formë koni. Ndërtimi i këtij lloji ishte i pranishëm më parë (dhe jashtë Italisë), por organizimi më i mirë ndodhi 500 vjet më parë.
Ekzistojnë versione të shumta se pse u ndërtua Alberobello, por më i popullarizuari është ai që thotë se vendbanimi u ndërtua nga nevoja shekullore e njeriut për të shmangur pagimin e taksave.
Më konkretisht, kur Mbretëria e Napolit dërgoi “njeriun e saj” për të mbledhur taksa, autoritetet lokale ideuan një hile: të ndërtonin një vendbanim feudal prej guri gëlqeror, i cili mund të shpërbëhej dhe rindërtohej lehtësisht kur taksapaguesit të largohen.
Me kalimin e kohës, ata morën privilegje mbretërore që i çliruan nga detyrimet feudale, por ruajtën stilin e ndërtimit: kulmet e trasha dhe izolimi i mirë i bënin këto “apartamente” të rehatshme në verë dhe të ngrohta në dimër.
Në fillim mund të duket si një muze në ajër të hapur të kohërave antike dhe ideja se dikush jeton ende atje është befasuese, por ky qytet ka deri në 11,000 banorë. Për më tepër, turistët perëndimorë po tregojnë interes të madh për t’i blerë këto prona për t’i shndërruar në shtëpi pushimi.
Ky stil i ndërtimit nuk është i panjohur në botë. Shumë do të kujtojnë menjëherë kazunët e Istrias dhe ndërtesa të ngjashme mund të gjenden nga Mesdheu në Gjermani. Ato shërbenin kryesisht si një strehë për fermerët ose si një depo, megjithëse disa prej tyre ishin të banuara.
E veçanta e këtij vendi italian është se në një zonë kaq të vogël ruhen ekzemplarë të shumtë të përsosur që janë ende të gjallë edhe sot, prandaj në vitin 1996, UNESCO e përfshiu atë në Listën e Trashëgimisë Botërore në Evropë.
Mjafton vetëm të shikosh galerinë e fotove për t’u dashuruar dhe për të filluar planifikimin e udhëtimit tënd të ardhshëm aty.
