Bosnja mbetet një nga vendet e pakta europiane që nuk ka vendosur asnjë sanksion kundër Rusisë pas pushtimit të Ukrainës. Por ndryshe nga Serbia apo Bjellorusia, vendi e gjeti veten të ndarë për këtë çështje – një reflektim i ndarjeve të saj të brendshme politike.
Ndërsa shumë liderë vendas janë të etur për të dënuar agresionin rus, të tjerë nuk janë të gatshëm të heqin dorë nga lidhjet e tyre të ngushta me Kremlinin. Mbyllja e brirëve mbi Ukrainën vetëm sa ka përkeqësuar krizën politike disamujore, që mendohet të jetë më e keqja në tre dekadat që kur vendi shpalli pavarësinë pas shpërbërjes së Jugosllavisë.
Ndërsa lufta në Ukrainë hyn në javën e saj të katërt, qeveria boshnjake nuk është ende afër një marrëveshjeje se çfarë të bëjë, dhe jo vetëm për sa i përket sanksioneve.
Një diskutim i propozuar për ndihmën humanitare në parlamentin e nivelit shtetëror dështoi të premten e kaluar për shkak të një bojkoti nga deputetët serbë të Bosnjës, por edhe një abstenimi nga përfaqësuesit kroatë të Bosnjës, ndërsa vendi gjithashtu nuk ka një plan zyrtar nëse do të pranojë ndonjë refugjat të ikur nga konflikti.
Hapësira ajrore e kombit të vogël të Ballkanit Perëndimor prej 3.5 milionë banorësh mbetet gjithashtu e hapur për avionët në pronësi ose operim ruse, pavarësisht faktit se nuk ka fluturime direkte midis dy vendeve. Ministria e Punëve të Jashtme në nivel shtetëror urdhëroi agjencinë përgjegjëse për hapësirën ajrore të vendit ta mbyllte atë për fluturimet ruse, por agjencia e ktheu vendimin përsëri në presidencë.
Votimi i fundit në Këshillin e Europës që bën thirrje që Rusia të tërhiqej nga organizata kryesore e të drejtave të njeriut në kontinent, pa që të pesë përfaqësuesit boshnjakë të abstenonin, pavarësisht votave të mëparshme në favor të dënimit të pushtimit rus në organ dhe Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së.
Semir Hambo, kryeredaktor i gazetës më të njohur në Bosnje, Klix, tha se vështrimi politik po mbyt në fakt vendin dhe shoqërinë e tij, e cila ndihet përgjegjëse për të vepruar që kur kaloi një përvojë të ngjashme traumatike në historinë e fundit. Pavarësisht disa përpjekjeve individuale për të mbledhur ndihma ose për të pritur refugjatë, shumica e njerëzve ndihen të frustruar nga mungesa e reagimit të unifikuar dhe sistematik të vendit.