Për ta bërë euron më të fortë dhe më konkurruese në tregjet globale, nevojitet më shumë borxh i përbashkët europian, ose, thënë ndryshe, më shumë eurobond. Kjo ishte një nga pikat kyçe të diskutuara në takimin e eurogrupit, ku ministrat e Financave të vendeve që përdorin monedhën e përbashkët u fokusuan te mënyrat për të rritur rolin ndërkombëtar të euros, edhe përballë dollarit.
Një dokument i Komisionit Europian sfidon skepticizmin e atyre që kundërshtojnë krijimin e borxhit të ri të përbashkët. Edhe pse studimi shmang termin “eurobond” dhe përdor shprehjen “safe asset” (asete të sigurta), mesazhi mbetet i njëjtë: obligacionet europiane kanë interesuar gjithmonë investitorët dhe kanë ndihmuar në përhapjen e euros.
“Është thelbësore ta zhvillojmë më tej këtë treg”, thuhet në dokument. Sa më shumë eurobond të blihen jashtë BE-së, aq më shumë zgjerohet sfera e ndikimit të euros.
Roli global i një monedhe përcaktohet nga përdorimi i saj si “rezervë vlere” dhe “mjet këmbimi”, si edhe nga baza e aseteve të sigurta që e mbështesin, përveç besueshmërisë dhe stabilitetit të institucioneve që e emetojnë.
Në një realitet ku fuqia ekonomike lidhet ngushtë me marrëdhëniet tregtare, përdorimi i euros në shkëmbimet ndërkombëtare përkthehet në më shumë peshë dhe autonomi për Bashkimin Europian.
“Një kontekst gjeopolitik gjithnjë e më kompleks ka ndryshuar kushtet”, deklaroi Komisioneri për Çështjet Ekonomike, Valdis Dombrovskis.
“Një rol më i madh ndërkombëtar i euros mund të jetë një shtyllë e rëndësishme e strategjisë sonë për uljen e rrezikut dhe të kontribuojë në stabilitetin dhe sigurinë ekonomike e financiare. Njëkohësisht, mund të sjellë përfitime konkrete, si ulja e kostove të financimit dhe mbrojtja e importuesve dhe eksportuesve të BE-së nga luhatjet e kursit të këmbimit”.
Të njëjtin vlerësim ndan edhe presidenti i Eurogroup-it, Kyriakos Pierrakakis, i cili e sheh këtë edhe si çështje “sovraniteti monetar”.
Para takimit të eurogrupit u zhvillua edhe një samit i ngushtë i ministrave të Financave të gjashtë ekonomive më të mëdha të BE-së, të ashtuquajturit “Big 6”: Gjermania, Franca, Italia, Spanja, Polonia dhe Holanda.