Kriza e strehimit në Holandë po nxjerr në pah një kategori gjithnjë e më të madhe njerëzish që kanë punë dhe të ardhura, por nuk arrijnë të sigurojnë një banesë.
Në vend ata përshkruhen me termin “të pastrehë ekonomikë”. Bëhet fjalë për persona që nuk kanë domosdoshmërisht probleme me varësinë, shëndetin mendor apo papunësinë, por mbeten pa strehë pas një divorci, përfundimit të kontratës së qirasë ose humbjes së banesës.
Për shkak të mungesës së pronave të përballueshme, edhe të ardhurat e rregullta nuk u garantojnë më këtyre njerëzve një vend për të jetuar.
Një problem gjithnjë e më i dukshëm
Në Roterdam është krijuar fondacioni Stichting Binnenslapers, i cili ndihmon posaçërisht personat që rrezikojnë të përfundojnë në rrugë pavarësisht se punojnë.
Themeluesi i tij, Marcel van de Ven, e përshkruan këtë si një kategori relativisht të re në sistemin e shërbimeve sociale.
“Për shkak të mungesës së madhe të banesave, po shohim gjithnjë e më shumë njerëz që mbeten pa strehë pas një divorci ose përfundimit të një kontrate të përkohshme qiraje dhe nuk arrijnë të gjejnë një banesë tjetër”, tha ai për programin holandez EenVandaag.
Sipas vlerësimit të Van de Venit, vetëm në Roterdam mund të ketë ndërmjet 8 mijë dhe 9 mijë persona të pastrehë për arsye ekonomike. Kjo shifër është një vlerësim i fondacionit dhe jo statistikë zyrtare e autoriteteve holandeze.
Të pastrehë, por të padukshëm
Shumë prej këtyre personave nuk flenë vazhdimisht në rrugë. Ata qëndrojnë përkohësisht te miqtë ose të afërmit, në makina, hotele të lira apo ambiente të papërshtatshme për banim. Për këtë arsye, fenomeni është më pak i dukshëm dhe vështirë të pasqyrohet plotësisht në statistikat zyrtare.
“Ata janë njerëz si unë dhe ti. Punojnë, e kanë jetën në rregull dhe deri në një moment bëjnë një jetë normale. Pastaj ndodh diçka dhe nuk kanë më shtëpi”, shpjegon Van de Ven.
Pikërisht fakti që kanë një vend pune, të ardhura dhe shpesh një rreth shoqëror bën që shumë prej tyre të konsiderohen nga autoritetet si persona që mund ta përballojnë vetë situatën.
Sipas fondacionit, ky vlerësim i lë jashtë disa programeve të strehimit emergjent, megjithëse të ardhurat nuk u mjaftojnë për të siguruar një banesë në tregun aktual.
Van de Ven paralajmëron se mungesa e strehimit, edhe për një periudhë të shkurtër, mund të dëmtojë shpejt aftësinë e një personi për të ruajtur punën dhe jetën familjare.
“Nëse mbetesh pa strehë për dy javë, mendja nuk funksionon më si më parë. Përqendrohesh vetëm te mbijetesa dhe jeta kthehet në kaos”, thotë ai.
Jaap punonte, por flinte në makinë me djalin
Një nga personat e ndihmuar nga fondacioni, i prezantuar me pseudonimin Jaap, mbeti pa shtëpi pas divorcit. Ai kishte një punë të rregullt dhe kujdesej për djalin e tij pesëvjeçar, por nuk arriti të gjente një banesë të re.
Fillimisht, babë e bir qëndruan te miqtë. Më pas u strehuan përkohësisht te nëna e Jaapit, e cila jetonte në një rezidencë për të moshuarit. Qëndrimi nuk mund të vazhdonte, pasi rregullat e institucionit nuk lejonin banorë të tjerë.
Kur mundësitë e tjera përfunduan, Jaap dhe djali i tij nisën të flinin në makinë, të parkuar larg qytetit.
“Kam një punë dhe e çoj djalin çdo mëngjes në shkollë. Nuk dua që njerëzit në oborr ta shohin ndryshe nëse mësojnë se jemi të pastrehë”, tregoi ai.
Jaap tha se kërkoi ndihmë nga institucionet, por u konsiderua i aftë për ta përballuar vetë situatën për shkak se kishte punë dhe nuk vuante nga varësitë.
“Kam menduar se ndoshta duhet ta lë punën, që të marr ndihmë. Nëse do të isha me asistencë sociale, ndoshta shteti do të ndërhynte”, tha ai.
Një dhomë dhe tre muaj kohë
Përmes Stichting Binnenslapers, Jaap dhe djali i tij u vendosën në një strukturë të përkohshme, ku mund të qëndrojnë për tre muaj. Fondacioni u cakton banorëve edhe një këshilltar që i ndihmon të sistemojnë dokumentet dhe të kërkojnë strehim afatgjatë.
Pas sigurimit të një dhome të përkohshme, Jaap thotë se ka filluar të shohë një rrugëdalje.
“Jam shumë i lumtur që kam përsëri një lloj perspektive”, shprehet ai.
Ndërkohë, përpiqet ta mbrojë djalin nga pesha e situatës.
“I them se jemi në hotel dhe se është një lloj pushimi. Është ende shumë i vogël për ta kuptuar se çfarë po ndodh. Fatmirësisht.”
Rasti tregon një prej pasojave më të rënda të krizës së banesave: punësimi nuk është më gjithmonë mbrojtje ndaj pastrehësisë. Pa ndërhyrje të hershme, një problem që nis me humbjen e banesës mund të rrezikojë më pas punën, shëndetin dhe stabilitetin familjar.
Lexo edhe: https://tirananews.al/qirate-ne-gjermani-rriten-2026/
Burimi: NLTimes