“Për gati një dekadë ishte fuqia e zjarrit ruse ajo që e kishte mbajtur Bashar al-Assadin në pushtet, deri në ngjarjet e jashtëzakonshme të 24 orëve të fundit”, shkruan BBC.
Damasku ka rënë, presidenti i Sirisë është rrëzuar dhe tashmë ka kërkuar azil politik në Moskë. Duke cituar një burim në Kremlin, agjencitë ruse të lajmeve dhe televizioni shtetëror raportuan se Rusia i ka dhënë Assadit dhe familjes së tij azil “për arsye humanitare”.
Në pak ditë, projekti i Kremlinit për Sirinë është zbërthyer në rrethanat më dramatike, me Moskën e pafuqishme për ta parandaluar atë.
Në një deklaratë, Ministria e Jashtme ruse njoftoi se Moska “po ndiqte ngjarjet dramatike në Siri me shqetësim ekstrem”.
“Rënia e regjimit të Assadit është një goditje për prestigjin e Rusisë”, shkruan gazetari i BBC, Steve Rosenberg.
Duke dërguar mijëra trupa në vitin 2015 për të mbështetur Presidentin Assad, një nga objektivat kryesore të Rusisë kishte qenë të afirmohej si një fuqi globale.
Ishte sfida e parë e madhe e Vladimir Putinit ndaj pushtetit dhe dominimit të Perëndimit, larg hapësirës ish-sovjetike.
Dhe i suksesshëm, dukej. Në vitin 2017, presidenti Putin vizitoi bazën ajrore ruse Hmeimim në Siri dhe deklaroi se misioni ishte kryer.
Pavarësisht raporteve të rregullta se sulmet ajrore ruse po shkaktonin viktima civile, ministria ruse e mbrojtjes u ndje mjaft e sigurt për të fluturuar mediat ndërkombëtare në Siri për të parë operacionin ushtarak rus.
Bashar al-Assad ishte aleati më i vendosur i Rusisë në Lindjen e Mesme. Kremlini kishte investuar shumë në të. Autoritetet ruse do të luftojnë për ta paraqitur përmbysjen e tij si asgjë tjetër veçse një pengesë për Moskën.