Nga Abdulla Diku
Fshati Dukagjin i Matit, veçanërisht lagjja Msuq, pothuajse e braktisur nga banorët, megjithëse burimet natyrore janë me shumicë.
Një masiv gështenjash prej gati 300 ha mbulon kodrat nga ana jug-lindore e fshatit.
Në veri gjenden dy kanione të thella, monumente natyre: ai i Flimit dhe i zallit të Kurbneshit.
Pavarësisht se lagja është krejt e vogël, aty gjenden edhe sot rrënojat e tre kishave: ajo e Shënkollit (Shën Nikollës), Shëntotrit (Shën Teodorit) dhe e Shëmrisë (Shën Marisë). Madje, tek rrënojat e kishës së Shën Teodorit banorët edhe sot e kësajë dite shkojnë dhe e vizitojnë si një “Vend i mirë”.
Nuk ka ndonjë studim se kur ka filluar dhe ndaluar aktiviteti kishtarë këtu, por fakti që në një distancë prej më pak se 1 km gjendeshin tre kisha, bën të mendosh se zona ka qene e rëndësishme dhe popullsia shumë e madhe.
Nëpër gurë duken sikur janë stampuar edhe gjurmë kafshësh, duke e bërë më intrigues edhe udhëtimin këtu.
Ndoshta nuk ishte aspak rastësi që edhe kuvendi i madh dhe historik i Dukagjinit (1601-1602) u mbajt pikërisht këtu.
Pak më poshtë fshatit, gjenden shpellat e famshme të Bruçit, të cilat i përkasin periudhës së Neolitit të Hershëm dhe Paleolitit të sipërm (6500-12000 vjet më parë).
Me gjithë potencialit e madh turistik që ka zona, asgjë nuk është bërë në këtë drejtim. Madje edhe rrugën e makinës, banorët e kanë hapur vetë.
Gjithsesi, mbetet një zonë e jashtëzakonshme për t’u vizituar pasi përveç natyrës (kanioneve 200 metra të thella), shpellave dhe burimit të Shturresë pak më poshtë, masivit me gështenja natyrore etj. zona ka plot edhe nga aspektet kukturore (vendbanimet e hershme në Shpellat e Bruçit, rrënojat e kishave, kullat tradicionale me gurë, por edhe traditat kulturore këtu.
