Mes krizës dhe thashethemeve për divorc me Chiaran, Fedez mori sot pjesë në një takim të organizuar në Circolo dei Lettori në Torino nga shoqata Acmos për të folur për shëndetin mendor dhe rreziqet e mediave sociale.
“Gjithmonë kam folur për kohët e mia të mira dhe të këqija, dhe jam dëshmitar i gjallë i faktit se fama dhe paratë zgjidhin një problem, po, por jo të gjitha. Ja sëmundjen, për shembull, të cilën “nuk e kam metabolizuar ende: edhe pse e mposhta tashmë kancerin, sepse ai preku shumë nga të dashurit e mi, duhen vite për ta trajtuar sëmundjen. Është diçka jashtëzakonisht komplekse”, shpjegoi ai.
Në momentet më tragjike, vetëm një mendim i jepte forcë: “Ajo që më shqetësoi më shumë dhe në të njëjtën kohë më ndihmoi të mos e lëshoja veten ishte ideja që fëmijët e mi, nëse do të vdisja, nuk do të më kujtonin më, sepse janë shumë të vegjël. Ky mendim më trembi më shumë se vdekja”.
Fedez gjithashtu foli dhe për përballjen me depresionin, ku u shpreh: Imja ishte rezistente ndaj ilaçeve: aq akute sa i rezistoi trajtimit. Në disa momente, ato në të cilat mendimi për të vdekur të jep më shumë lehtësim sesa mendimi për të vazhduar të jetosh, ishte e vështirë të kuptosh se ka dritë në fund të tunelit: nuk është e lehtë të kuptosh se gjithçka do të kalojë. Ja pse depresioni nuk mund të përballohet i vetëm: mos u besoni atyre që thonë se mjafton të punoni me veten, sepse keni nevojë për ndihmë. Këshilla ime është gjithashtu që të mos e braktisni kurrë terapinë: e bëra kur ilaçet filluan të më lehtësonin dhe ishte një gabim i madh. Isha si një makinë në rrëmujë.
Ai gjithashtu foli dhe për sëmundjen që kaloi, ku iu desh të përballej edhe me vdekjen.