E ftuar në Frontal, ishte njëra nga gratë e dhunuara gjatë luftës së fundit në Kosovë.
Ajo, tha se sa herë vjen marsi, i kujtohen skenat e tmerrshme të dhunimit nga serbët. Ndërsa shton, se gjatë dhunimit, ishin keqtrajtuar, duke u djegur me cigare, nga ku sot e asaj dite i ka shenjat në trup.
“Ato tri ditë, kanë qenë si 3 mijë vjet. Sa herë vjen 5-6-7 Marsi, mua çdoherë me gjen në neurologji, sepse kanë qenë vuajte tmerruese. Na kanë rrahur, na kanë djegur me cigare. Trupin e kam me shenja, fytyrën, fytin. Jemi therë me thikë për të na prishur bukurinë dhe për të na lënë shenjat që të na kujtohet kjo ngjarje çdoherë. Mendojaa veç si të vdisja”, thotë ajo.
Më tej, e dhunuara gjatë luftës tha se goditjen më të madhe e kishte marrë kur ishte kthyer në shtëpi. Në takimin me burrin, kur ia kishte shpjeguar gjërat, ai i kishte thënë se nuk është më gruaja e tij. Ndoshta, sipas saj, këtë veprim e bëri edhe për faktin që ajo gjatë dhunimit nga serbët, mbeti shtatzënë. Kurse fëmijën, thotë që 6 vite ia rrit motra, ndërsa tani, atë fëmijë e do më shumë se veten e saj.
“Kur jam kthyer në shtëpi, burri me ka pyetur se çfarë ka ndodhur. I thashë që ata nuk na kanë marrë me na qarrosë, e as me na shëtitë. I thashë pse nuk më mbrojte, pse nuk dole para automatikur me thënë që mos e merrni gruan time, po mua. I tregova se çfarë ka ndodhur, mË tha prej sot nuk je gruaja ime!”, Unë mbeta shtatzënë nga ai dhunim. Për 6 vite s’kam dashur ta shoh, e ka rritur motra, por tani jap shpirtin për të”, deklaroi viktima e dhunës seksuale në Kosovë.