Ka një fazë me fëmijë problematikë, që mund të shkaktojnë probleme të mëdha si për fëmijët ashtu edhe për prindërit e tyre. Kjo ndodh kur fëmija përsërit të njëjtën kërkesë disa herë, kryesisht me një ton lutës dhe bezdisës.
Shumë fëmijë janë tekanjoz vetëm para njërit prind, jo të dyve, edhe pse ndonjëherë vendosin të provojnë sa janë shanset e tyre si me mamin ashtu edhe me babin. Në raste të tilla, ankesa nuk është vetëm një zakon apo një humor aktual, por edhe një qëndrim ndaj atij prindi, ose një shenjë e një marrëdhënieje paksa të trazuar me ta.
Pse prindërit e tolerojnë atë?
Disa prindër, të paktën në mënyrë të pandërgjegjshme, mendojnë se fëmija ka të drejtë të kërkojë vazhdimisht shumë dhe se prindërit duhet t’i binden atij sepse ndoshta ata janë fajtorë për diçka, nuk i japin fëmijës atë që i nevojitet, ose nuk japin dashuri mjaftueshëm për atë.
Në vend që të thonë ‘‘Jo’’ menjëherë disa tekave ata hezitojnë dhe pranojnë kërkesën e fëmijëve. Por fëmija tashmë e ka kuptuar që mori atë që donte dhe e dinë tani sesi të përfitojnë ata janë ekspertë të vërtetë për të dalluar dhe shfrytëzuar hezitimin e prindërve të tyre.
Çfarë duhet të bëni?
Para së gjithash, duhet të zbuloni se cili qëndrim i juaj nxit tekat tek fëmija. Nëse nuk mund të dalloni ndonjë pasiguri në sjelljen tuaj, përpiquni të mendoni për arsye të tjera pse fëmija juaj ndjen nevojën të ankohet gjatë gjithë kohës dhe më pas pyesni veten nëse mund të jeni duke e inkurajuar në mënyrë të pandërgjegjshme atë sjellje.
Prindi duhet të vendosi kufij me fëmijët, dhe nuk duhet ti bindet çdo kërkese që ata kanë. këto kufij janë të shëndetshëm për fëmijët edhe për prindërit. Gjithashtu nuk duhet t’i binden çdo kërkese të fëmijëve, nëse e bëjnë prindërit duhet të vendosin limite që ata ta kuptojnë deri ku i plotësohen kërkesat. Nëse ju si prind i nënshtroheni tekave të fëmijëve atëhere ju jeni duke e inkurajuar këtë sjellje.