Në Europë, UNHCR bën me dije se ka ndihmuar shtetet të gjejnë zgjidhje për pashtetësinë, duke u përqëndruar në heqjen e pengesave për regjistrimin e lindjeve në mënyrë që asnjë fëmijë të mos lindë pa shtetësi në Evropë.
Parlamenti Evropian miratoi një rezolutë për mbrojtjen e fëmijëve në migracion, duke u bërë thirrje Shteteve Anëtare që të sigurojnë që pa shtetësia e fëmijëve të adresohet në mënyrë adekuate në ligjet kombëtare.
Pas një studimi fillestar të realizuar nga UNHCR me partnerin e saj Society Shoqëria e Ndihmës Juridike në Tiranë ’dhe një periudhë konsultimi me“ Miqtë e Fëmijëve Grupi Parlamentar ”i lehtësuar nga UNCHR me UNICEF dhe partnerët e OJQ-ve kombëtare, Shqipëria evidentohet se hoqi pengesat e para për regjistrimin e lindjes, veçanërisht për fëmijë të prindërve shqiptarë të lindur jashtë vendit dhe për fëmijë nga komunitetet rome dhe egjiptiane.
Këto informacione u publikuan në ‘Raporti Global 2019’, raport i cili paraqet punën e kryer nga UNHCR në 2018 për të mbrojtur dhe përmirësuar jetën e dhjetëra miliona njerëzve shqetësues — refugjatë, të kthyer, njerëz të zhvendosur brenda, persona pa shtet dhe të tjerë shqetësues. Ai nënvizon arritjet e vitit, si dhe sfidat me të cilat përballen organizata dhe partnerët e saj, në përpjekjen për t’iu përgjigjur krizave të shumta kërcënuese për jetën dhe nevojave njerëzore gjithnjë në rritje.
Gjatë vitit 2018, konflikti, persekutimi dhe grindjet civile vazhduan të zhdukin miliona njerëz, në rrethana shqetësuese. Në shumë pjesë të botës, politika rreth çështjeve të refugjatëve dhe migracionit u bë më e polarizuar, me pasoja të drejtpërdrejta për jetën e shumë refugjatëve, të cilëve iu ishte refuzuar strehimi, i ndarë nga anëtarët e familjes, ose u shty përsëri në situata rreziku. Megjithatë, në të njëjtën kohë, një bazë e solidaritetit ishte e qartë.
Vuajtja e refugjatëve dhe migrantëve që lëviznin në fluks të përzier — të shfrytëzuar, burgosur dhe madje të skllavëruar në vende të ndryshme të botës, ndërsa ndërmerrnin udhëtime të rrezikshme, gjatë 2018, bënin thirrje për veprim të vendosur dhe zgjidhje praktike, madje pasi pasiguria dhe kufizimet e tjera shpesh kufizonin qëllimin tonë të veprimit, në Libi dhe gjetkë. Mesatarisht gjashtë njerëz humbën jetën çdo ditë duke u përpjekur të kalojnë Mesdheun, me kapacitetet e kërkimit dhe shpëtimit të zvogëluara dhe qeveritë nuk arrijnë të bien dakord për marrëveshjet e parashikueshme të zbarkimit.