Largimet e njëpasnjëshme nga administrata e Trump po shihen gjithnjë e më shumë si shenjë krize në raport me politikën e jashtme dhe rolin e ndjekur nga SHBA. Ka qenë largimi i Wes Mitchell nga detyra e ndihmës sekretarit të Shtetit për Çështjet Europiane dhe Euroaziatike, i cili po lexohet si tregues i krizës dhe mungesë qartësie në komunitetin euroatlantik. Në një opinion në gazetën greke “Kathimerini”, me autor kreun e Këshillit Amerikano-helenik për lidership, Endy Zemenides, thuhet se ndër arsyet e largimit përfshihet edhe NATO.
Dorëheqja e Mitchell nuk ka të njëjtën peshë si ajo e ish-sekretarit të Mbrojtjes, Jim Mattis, por mund të jetë po aq e rëndësishme, shkruan ndër të tjera, Zemenides.
Ai citon një deklaratë të presidentit të Këshillit të Çikagos për Çështjet Globale, ish-ambasadoprit amerikan në NATO, Ivo Daalder, sipas të cilit largimi i Mitchell pason atë të disa njerëzve të tjerë kryesorë të Europës dhe NATO-s në Pentagon duke dëshmuar për rënien e interesimit të ShBA në kontinentin europian.
Emenides thekson edhe ndikimin që ka largimi i tij për Greqinë, apo rajonin, duke cilësuar se zyrtari amerikan ishte një ndër shtytësit kryesorë për kalimin e Marrëveshjes së Prespës dhe në kultivimin e një marrëdhënieje të fortë mes Greqisë dhe Maqedonisë.
Çdo rol i mëtejshëm i SHBA në zbatimin e marrëveshjes është në pikëpyetje
shkruan autori.
Mitchell po ashtu cilësohet si person kyç në bllokimin e manovrës turke për blerjen si të sistemit rus S400 dhe avionëve amerikanë F35. Në këtë kuadër ish-ndihmës sekretari amerikan i Shtetit, konsiderohet si aktori kryesor në formulimin e një politike amerikane për Mesdheun Lindor. Spekullimi i mëtejshëm është se largimi i Mitchell lidhet me Rusinë për shkak se qasja e tij binte ndesh me lojërat e Rusisë në këtë zonë, ndërkohë që Trump po synon largimin e atyre që konsiderohen si kundërshtarë të Rusisë.
Pjesë e vlerësimit të Perëndimit për marëveshjen e Prespës motivohet nga ndjenja në Washington se “Ballkani është rikthyer në vëmendje dhe Rusia është kthyer në Ballkan”. Largimi i Mitchell është mjaftueshëm domethënës, por nëse sinjalizon një ndryshim në orientimin politik amerikan ndaj Greqisë, bëhet e paqartë se deri në çcfarë pike lëvizjet e guximshme në këtë front do të vlerësohen në Ëashington, shkruan Emenides.
Por teksa analizohen këto implikime të ikjes së tij, mbetet e paqartë se çfarë domethënie ka dorëheqja e tij për marrëveshjen mes Serbisë dhe Kosovës ku është shtruar në tavolinë çështja e shkëmbimit të kufijve. Ne në Shqipëri nuk kemi ndonjë të dhënë për rolin apo ndikimin e Mitchell për këtë çështje, por nisur nga roli i tij në marrëveshjen e Prespës, mund të merret me mend se një dorë në zhvillimet serbo-shqiptare ai e ka.
Duhet theksuar se ideja e shkëmbimit të kufijve është kundërshtuar edhe nga aktorë serbë, ndërkohë që ajo po kufiziohet tematikisht në Kosovë si pjesë e një presioni amerikan që vjen ndërkohë që vetë politika e jashtme e SHBA-së bëhet e paqartë. Është kjo arsyeja pse çdo pozicionim mbi ndarjen e Kosovës, apo korrigjimin e kufijve të shtyhet në kohë derisa në SHBA të shprehen qartë për atë që po ndodh. Luhatjet si këto që verifikohen së fundmi bëjnë çdo skenar që shitet si pjesë e politikës së jashtme amerikane të pabesueshëm dhe thjesht vendim të çastit.