Studiuesit kanë zbuluar pafundësisht se një hap kyç në fotosintezë mund të ndodhë shumë më herët në proçes sesa besohej më parë.
Një nga proçeset kimike më të studiuara në natyrë, fotosinteza, mund të mos funksionojë ashtu siç e kemi menduar ne, kanë zbuluar aksidentalisht shkencëtarët.
Fotosinteza është proçesi me të cilin bimët, algat dhe disa baktere konvertojnë dioksidin e karbonit dhe ujin në oksigjen dhe sheqerna për t’i përdorur si energji. Për ta bërë këtë, organizmat përdorin rrezet e diellit për të oksiduar, ose për të marrë elektrone nga uji; dhe zvogëlojnë, ose u japin elektrone, molekulave të dioksidit të karbonit. Këto reaksione kimike kërkojnë fotosisteme – komplekse proteinash që përmbajnë klorofil, një pigment që thith dritën dhe u jep gjetheve të bimëve dhe algave ngjyrën e tyre të gjelbër për të transferuar elektrone midis molekulave të ndryshme.
Në studimin e ri, të botuar më 22 mars në revistën Nature, studiuesit përdorën një teknikë të re, të njohur si spektroskopia e përthithjes kalimtare ultra të shpejtë, për të studiuar se si funksionon fotosinteza në një shkallë kohore prej një kadrilionta e sekondës (0.0000000000000001 sekondë). për herë të parë. Ekipi fillimisht po përpiqej të kuptonte se si kinonet – molekulat në formë unaze që mund të vjedhin elektrone gjatë proçeseve kimike ndikojnë në fotosintezën. Por në vend të kësaj, studiuesit zbuluan se elektronet mund të çliroheshin nga fotosistemet shumë më herët gjatë fotosintezës sesa shkencëtarët më parë besonin se ishte e mundur.
“Ne menduam se po përdornim një teknikë të re për të konfirmuar atë që e dinim tashmë,” tha në një deklaratë bashkëautorja e studimit Jenny Zhang, një biokimiste e specializuar në fotosintezën në Universitetin e Kembrixhit në Angli. në skedën e re). “Në vend të kësaj, ne gjetëm një rrugë krejtësisht të re dhe hapëm pak më tej kutinë e zezë të fotosintezës.”