Nyjet tona të gishtave janë zhytur në një lëng të quajtur lëngu sinovial, i cili ka për qëllim të ushqejë indet dhe të lubrifikojë nyjet e kyçeve.
Kur lëvizim gishtat, lëngu lëshon komponime të gazta që mbushin hapësirën boshe në nyje, duke formuar flluska të vogla.
Kur kërcasim gishtat, presioni në lëng bie papritur dhe flluskat e ajrit shpërthejnë, duke krijuar një mori flluskash më të vogla, të cilat më pas kërkojnë një kohë të konsiderueshme për t’u rikompozuar. Për këtë arsye është e nevojshme të prisni përpara se fenomeni të përsëritet.
Shkenca e ka trajtuar disi çështjen e tingujve të kyçeve, për të kuptuar nëse zakoni i kërcitjes së gishtave mund të çojë në probleme me artritin.
Në vitin 1990, një studim u shfaq në Annals of Reumatic Diseases duke shpjeguar se si, më shumë se osteoartriti, plasaritja e gishtërinjve mund të shkaktojë ënjtje të duarve dhe një rënie të përgjithshme të forcës në kapjen e duarve. Por, përveç këtyre kundërindikacioneve, studimi mbi kërcitjen e gishtave nuk shkakton dëme as përfitime.