Prokuroria e Elbasanit i përcolli Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve një vendim gjykate së bashku me urdhrin, ku njeh bashkëjetesën në distancë mes një të dënuari të përjetshëm dhe një 46 vjeçareje me të cilën pretendohet se është dashuruar përpara se të dërgohej në qeli. Pra këtu e para vitit 1998. Çifti Taulant Balliu dhe D.R nuk ka lidhur asnjëherë kurorë dhe as është celebruar, por me një vendim gjykate ka sfiduar konceptet e bashkëjetesës që sipas Kodit të Familjes neni 163 “është një bashkim faktik midis një burri dhe një gruaje që jetojnë në çift , e karakterizuar nga jeta e përbashkët që paraqet stabilitet dhe vazhdueshmëri”. Ndonëse njëri nga partneret rezulton i dënuar i përjetshëm, gjykata nga ana e saj fut një koncept të ri për bashkëjetesën, ndryshe nga ajo që kemi dëgjuar e folur deri më tani dhe me ketë rast urdhëron te bëjë përjashtim nga rregulli dhe të lejojë takimet speciale. Vendimi u shpall nga gjykata e Elbasanit dhe autoriteti që duhet të bindet është burgu i sigurisë së lartë Peqin, që prej një viti po i bindet një shkrese tjetër duke ndaluar takimet mes jo të martuarve.
Në rastin Balliu, si element provues për bashkëjetesën gjykata sjell jetesën e gruas jo me të dënuarin që është ne qeli , por me të tretë. E ëma e të dënuarit të përjetshëm Taulant Balliu është prova që bashkëjetuesja e te birit te burgosur jeton nën të njëjtën çati me të. Dokumentet tregojnë se përgjatë një viti, burgjet kundërshtuan takimet speciale mes të dënuarit të përjetshëm dhe vajzës, në vazhdën e një qasjeje të urdhëruar nga drejtori i përgjithshëm Agim Islmaili. Zyrtari kërkoi kontrolle në listat e takimeve nga ku rezultoi se përmes skemave të prostitucionit , të dënuar të privilegjuar, kryenin takime speciale me ‘kushërira” dhe “psikologe” të jashtme. Në këtë kuptim, Ismailaj u përpoq të vendoste pak rregull, dhe statistikisht pranohet që më pas në burgje plasën dasmat dhe celebrimet. Me përjashtim të Balliut që siç ndodhi më vonë, kërkoi t’i njihet gjyqësisht e drejta për jetë familjare përmes bashkëjetesës në burg dhe jo përmes lidhjes së kurorës. Ne muajin korrik, ai u njoh si bashkëjetues edhe pse në burg përmes vendimit numër 1106. I dënuari i përjetshëm, mbahet në burg të sigurisë së lartë që prej 1998 dhe pretendon se bashkëjetuesen e njohu përpara se të arrestohej. Por meqë burgjet iu nënshtruan rregullave të reja e për pasojë edhe ai nuk mund ta takonte D.R, Balliu i kërkoi gjykatës që të urdhërojë burgun e Peqinit ta lejojë për takimet e zgjatura. Si prova gjyqtares i vendoset përpara një deklaratë noteriale e para pesë viteve, ku Balliu deklaron dashurinë e tij për D.R dhe dëshirën për të bashkëjetuar me të. Katër vite më pas, kur burgjet i bllokuan takimet pa celebrim, në 4 korrik 2019, D.R shfaqet para noterit publik dhe me vullnet të lirë konfirmon bashkëjetesën me Taulant Balliun që ndërkohë ishte në burgun e sigurisë së lartë në Peqin. Si provë shtesë gruaja bashkëngjit bashkëjetesën me prindërit e të dënuarit të përjetshëm. Prokuroria ngre dorën dhe thotë jam dakord. Burgjet sërish kundërshtojnë pasi kanë dyshime nëse mund të quhet apo jo takimi bashkëjetese. Taulant Balliu ka vuajtur në total 23 vite burgim. Gjykata thotë:Diana ka patur lidhje dashurie me Taulantin përpara se ai të izolohej si anëtar i bandës së Kateshit dhe të kthehej në qeli në një besimtar.
Gjykata shqiptare në këtë mënyrë njeh të drejtën e bashkëjetesës me argumentin se edhe beqarëve të dënuar nuk mund t’u mohohet e drejta për të gjetur familje. Shprehimisht gjyqtarja thekson “ashtu siç ka të drejtën për jetë familjare një i dënuar i martuar ashtu ka të drejtë edhe një i dënuar beqar. Ky i fundit (beqari), ka të drejtë të gëzojë të drejta që lidhen me statusin e beqarit ku bën pjesë edhe bashkëjetesa”.
Kështu pra edhe në këtë rast gjykata foli në emër të REPUBLIKËS.