Sëmundja e Alzheimerit është një çrregullim progresiv dhe i pakthyeshëm i trurit që dalëngadalë shkatërron kujtesën, aftësinë e të menduarit dhe eventualisht atë të kryerjes së veprimeve më të thjeshta.
Në shumicën e rasteve, simptomat e para të sëmundjes nisin në mes të gjashtëdhjetave.
Problemi i parë që vërehet në këto raste është harresa. Pacientët harrojnë të kryejnë detyrat më të thjeshta jo vetëm në shtëpi por edhe në punë.
Sëmundja shkakton konfuzion, përhumbje dhe vështirësi në formulimin e fjalëve.
Çfarë Ndodh Në Trurin e Një Personi Të Prekur Nga Alzheimeri?
Në trurin e njeriut gjenden 100 miliardë neurone. Secila prej tyre është e lidhur ngushtë me tjetrën duke krijuar kështu rrjete të mirëfillta komunikimi. Secili grup neuronesh ka një mision të caktuar.
Disa janë përgjegjëse për të menduarin, të mësuarin, kujtesën, shikimin, dëgjimin, nuhatjen dhe lëvizjen.
Neuronet janë si fabrika të vogla që punojnë fort dhe që kanë nevoojë për shumë oksigjen.
Sëmundja e Alzheimerit krejt papritur shkakton ‘pezullimin e punës’ në këto ‘fabrika’ neuronesh
Shkencëtarët nuk e kanë zbuluar akoma pikënisjen e problemit, por kur neuronet dëmtohen ato nuk e bëjnë dot punën dhe vdesin.
Shkatërrimi i këtyre qelizave shkakton një efekt domino që prek kujtesën, personalitetin e të tjerë.