Nga Enver Robelli
Historia e shqiptarëve (dhe me gjasë e asnjë populli) nuk shpjegohet me 250 gërma ne Twitter. Aq më pak me një “harte” të skicuar për një ndeshje futbolli.
Dua Lipa ka pasur 100 mënyra për t’iu kundërvënë komunitetit nga kanalizimi racist dhe ultranacionalist serb.
Para disa javësh ajo shpërndau një postim të kineastit Vin Arfuso që ishte – thënë më së buti – diskutabil dhe kishte të bënte me konfliktin mes Izraelit dhe palestinezëve.
Arfuso aty llomotiste për “hebrenjtë e rrejshëm” dhe “të krishterët e rrejshëm” që e paskëshin themeluar Hamasin për të arsyetuar “spastrimet etnike dhe vrasjet”.
Qeveria e tanishme e Izraelit meriton të kritikohet, sepse politikat e saj janë shtypëse, por duhet gjetur mënyra e duhur e kritikes dhe përherë duke pasur parasysh shmangien e keqinterpretimeve nga kujdestarët e mediave sociale.
Dua Lipa ka treguar një ndjeshmëri të madhe për migrantët dhe e ka përkrahur socialistin Bernie Sanders në garën për të qenë kandidat për president të Amerikes.
Ajo po ashtu e ka mbështetur betejën e aktivistes suedeze Greta Thunberg për mbrojtjen e planetit. Këto e nderojnë Dua Lipen.
Dhe të gjitha keto, krahas muzikes së saj, e bëjnë Dua Lipen markë, fenomen dhe yll global. Natyrisht me ndikim.
Postimi i fundit i saj pa e shpjeguar kontekstin lokal për publikun global shkakton vetëm konfuzion dhe reagime të disa akademikëve dhe “ekspertëve të Ballkanit” që flejnë në Tëitter dhe duan ta paraqesin Dua Lipen si një “ultranacionaliste shqiptaromadhe”.
Ec e shpjegoja tash fansave në Brazil, në Zimbabve, në Indonezi dhe në Bangladesh se postimi mund të ketë qenë vetëm reagim ndaj një fushate raciste të nacionalistëe serbë?
Goditja ndaj mafies ultranacionaliste serbe ka mundur të jetë më efektive po të mos përdorej simbolika e tribunave të futbollit.
Në tri dekadat e fundit shqiptarët në Ballkan kanë arritur mjaft suksese dhe këto i kanë arritur falë ndihmës së madhe të Perëndimit.
Dy shtete qeverisen nga shqiptarët, ndërsa i treti bashkëqeveriset nga shqiptarët. Këto suksese janë arritur me politika të mençura strategjike.
Jo me simbole të dizajnuara për beteja 90-minutëshe në fushën e gjelbër.