Prindërit mund t’i mësojnë fëmijët e tyre të jenë ngacmues duke i lënë ata të shikojnë lojërat ultra të dhunshme të “Squid Game”, ka paralajmëruar një eksperte.
Dr. Sandra Wheatley tha se seriali i Netflix-it mund të dëmtojë zhvillimin social dhe emocional të të rinjve nëse ata e shikojnë atë.
Kjo mund t’i inkurajojë ata të “qëndrojnë pranë” ose “të bashkohen” – në vend që të ndihmojnë – nëse shohin një bashkëmoshatar të dëmtuar, shtoi ajo.
Seriali i Koresë së Jugut me 15 vlerësime ka shkaktuar debat të madh në faqen e prindërve të quajtur ‘Mumsnet’, me disa që thonë se ishte mirë për fëmijët e moshës tetë vjeç.
Seriali sjell qindra personazhe të rrënuar financiarisht që konkurrojnë në sfidat e bazuara në lojërat e fëmijërisë – por me pasoja fatale për ata që humbin, ndërkohë që fituesi merr 27 milionë funte.
Skenat më të errëta të serialit janë ato kur lojëtarët e humbur vendosen në arkivole dhe kur njerëzit qëllohen në kokë.;
Dr Ëheatley, një psikologe sociale e specializuar në prindërim, tha se fëmijët e moshës fillore mund të mos jenë aq të rritur sa të kuptojnë kontekstin e dhunës, duke shtuar:
“Kjo mund t’i bëjë ata të pyesin: ‘pse askush nuk i ndihmon ata?’ Është e qartë se ka mesazhe atje që ne me të vërtetë nuk duam që fëmijët tanë t’i marrin”.
Javën e kaluar, Shkolla Fillore John Bramston në Ilford, në lindje të Londrës, u shkroi prindërve nga një letër duke i paralajmëruar se nxënësit po imitonin skenat e rrezikshme të serialit.
“Kjo mund të trondisë themelet e asaj që ata po mësojnë në shkollë, që është fakti se ne duhet të kujdesemi dhe të ndihmojmë njëri-tjetrin”, tha ajo.
“Ne nuk qëndrojmë pranë nëse dëshmojmë një padrejtësi. Nëse shohim dikë tjetër që po ngacmohet ose lëndohet, ne i themi një mësuesi, dhe ne i vijmë në ndihmë atij personi dhe nuk largohemi”, shton doktoresha.
Kjo vjen pasi shkollat fillore paralajmëruan se nxënësit ishin parë duke imituar skena të dhunshme nga shfaqja.
Dhe përdoruesit e ‘Mumsnet’ shkaktuan zemërim duke pranuar se i kishin lënë fëmijët e tyre të moshës fillore ta shikonin serialin.
Njëra shkroi për vajzën e saj nëntëvjeçare: “Unë e shikoj me të dhe ajo ishte e fiksuar pas atij seriali”.
Një tjetër shkroi për vajzën e saj tetë vjeçe: “Unë e shikoj me të në dhomë. Unë përcjell skena seksi ose dhunë vërtet brutale, por ajo e di që nuk është e vërtetë”.
Një i tretë pranoi: “Nëntë vjeçari im dhe 11-vjeçari më pyetën nëse mund ta shikonin dhe kishin parë disa pjesë të tij”.
Shumë të tjerë e dënuan veprimin si ‘prindërim të keq’, me një person i cili kritkoi duke u shprehur: “Prindërit e papërgjegjshëm i lënë fëmijët e tyre të shikojnë shfaqje të dhunshme” dhe një tjetër tha: “Është neglizhencë e fëmijëve – kaq e trishtueshme”.
Nuzhat Uthmani, një mësuese e shkollës fillore, gjithashtu shkroi në një blog për revistën ‘TES’ se disa nga nxënësit e saj kishin parë “Squid Game” dhe ajo ishte e shqetësuar se mund të ndikonte në ‘shëndetin e tyre mendor’.
Ajo tha: “Është zhgënjyese numri i bisedave që duhet të bëni, si mësues fillor, me nxënës në lidhje me përmbajtjen e përshtatshme për moshën”.
“Në fund të fundit, është përgjegjësia e prindërve dhe kujdestarëve që ta kontrollojnë këtë”, shtoi ajo.
Dr. Ëheatley tha se ndërsa prindërit duhet të kenë “lirinë” për të zgjedhur atë që shikojnë fëmijët e tyre, por edhe kjo nganjëherë është gami.
Ajo tha se fëmijët e vegjël marrin një ‘mesazh të ndryshëm’ nga përmbajtja e të rriturve tek prindërit e tyre sepse ata janë shumë të vegjël për të kuptuar temat.